De beroemde speech van Martin Luther King jr., wordt door het gezaghebbende “American Rhetoric” op nummer 1 gezet als belangrijkste speech aller tijden. Maar wat maakt de speech nu zo bijzonder? De speech wordt geanalyseerd op vier punten; structuur, stijlfiguren, stemgebruik en tijdsgeest.
Deze film kan op sommige computers traag laden.Structuur
Als je kijkt naar de structuur van de speech kun je grofweg zeggen dat de speech uit drie delen bestaat. Het lijkt alsof er drie verschillende speeches aan elkaar geplakt zijn. Centrale thema in de speech is dat alle mensen gelijkwaardig zijn, maar dat dat in het Amerika van 1963 zeker nog niet het geval was en dat ‘zwart’ Amerika zijn rechten opeist.
Martin Luther King begint zijn speech met aan te geven dat het een historische gebeurtenis is. “I am happy to join with you today in what will go down in history as the Greatest demonstration for freedom in the history of our nation”. King sprak als een van de laatste sprekers van de vredesmars waar 200.000 mensen aan meededen.
Het eerste gedeelte van zijn speech is tamelijk abstract. Dit lijkt het gedeelte dat King heeft voorbereid, want hij kijkt relatief veel op zijn papier. Dit onderdeel van de speech neemt de meeste tijd in beslag (12 mintuten van de 17 minuten durende speech).
In het tweede deel van de speech komt de zin “I have a dream” pas aan de orde. Hierin gaat King echt los, kijkt niet meer op zijn papier en spreekt erg bevlogen over zijn “droom”. Dit gedeelte spreekt het meest tot de verbeelding en is absoluut het beste gedeelte van zijn speech. King die al een begenadigd spreker was, stijgt hier ver boven zichzelf uit. Margreet Fogteloo (schrijfster van het standaard ”I have a dream”) zegt in haar analyse van deze speech, “het leek of hij zich met zijn vragen direct tot God wendde (sommigen beweren inderdaad dat hij op dat moment met god in contact stond)”.
In het derde en laatste gedeelte “this is our hope.. we are free at last” valt op dat King nog een keer op zijn papier kijkt, aan het begin bij “ with this faith…” maar als afsluiting van zijn speech, lijkt King bewust wat gas terug te nemen door een lofrede op de vrijheid te houden door steeds zijn zinnen te beginnen met “Let freedom ring…. “
Stijlfiguren
De speech dankt zijn naam aan het herhalen van de zin “I have a dream” maar King gebruikt gedurende de speech veelvuldig de herhaling (Repetitio). De speech is het schoolvoorbeeld van het gebruik maken van de kracht van herhaling. Niet alleen “I have a dream…” (8X), maar ook “Let freedom ring….” (9x), “We can never be satisfied” (5x) en “One hundred years later” (4x).
Een andere stijlfiguur die King veelvuldig gebruikt is de metafoor. Vooral het eerste gedeelte van de speech staat bol van de beeldspraak. Daarin vergelijkt hij het afschaffen van de slavernij (Emancipation Proclamation, 1863), de ‘Declaration of Independence’ en de daarin gedane beloftes als het uitschrijven van een ongedekte check aan zwart Amerika. “In a sense we've come to our nation's capital to cash a check” … “America has given the Negro people a bad check, a check which has come back marked insufficient funds."
Stemgebruik
Bij het beluisteren van de speech is het eerste wat opvalt de trage, gedragen manier van spreken, dat geeft het geheel iets statigs. King spreekt met zijn volle stem in een prachtige kadans. Het is die stem die je af en toe kippenvel bezorgt en die de speech tot op de dag van vandaag de moeite waard maakt om te horen. Laten we bovenal niet vergeten dat King ook dominee was, hetgeen duidelijk terug te horen is in zijn dictie.
Tijdsgeest
King verwijst in het begin van zijn speech naar het historische aspect ervan. In meerdere opzichten was de speech vooraf al legendarisch. Het was 100 jaar na het afschaffen van de slavernij (Emancipation Proclamation 1863), bij het Lincoln Memorial, het gedenkteken voor de president die de slavernij had afgeschaft. Het rommelde in Amerika, zwart Amerika kwam op voor gelijke rechten en wilde delen in de toenemende welvaart van USA, die aan hen voorbij dreigde te gaan. Mede naar aanleiding van deze speech werd wet en regelgeving aangepast. Times magazine roept King uit tot man van het jaar in 1963, een jaar later krijgt King als eerste zwarte de Nobelprijs voor de vrede.
