Mark Rutte van de VVD presteerde sterk in het Carré-debat. Zo wist hij, door Balkenende te verwijten politieke woekerpolissen te verkopen, de aandacht af te leiden van de "breekpuntkwestie" omtrent de hypotheekrenteaftrek.
Het derde televisiedebat bood acht lijstrekkers een goede mogelijkheid om hun standpunten en verschillen duidelijk te maken voor de kiezer. Onder de charismatische leiding van Rick Nieman (RTL) lukte het, naast Rutte, ook Halsema en Roemer om zich positief te onderscheiden van de rest. Bij Mark Rutte was dit vooral in het debat over de belastingen. Roemer was de verrassing door de humorvolle en duidelijke wijze waarop hij zich in de debatten mengde. Halsema bleef rustig en koos duidelijk haar moment, met name in het debat over de woningmarkt. Hier koos GroenLinks expliciet voor de toekomst in tegenstelling tot andere partijen. Cohen was niet zo zwak als in de voorgaande debatten maar haperde wederom op diverse punten waarop hij eerder ook niet sterk opereerde.
Het Nederlands Debat Instituut was nauw betrokken bij het bedenken en ontwikkelen van het uiteindelijke debatconcept. Er is gekozen voor een concept dat afweek van eerdere debatten. Onder andere door het werken met beschermde spreektijden, slechts vier lijsttrekkers tegenover elkaar plaatsen per debat en de inzet van een sterke debatleiding. Hierdoor werden de 'equal arms' in het debat gewaarborgd. De debatleider waakte ervoor dat de politici niet door elkaar heen praatten en paste het principe van hoor- en wederhoor consequent toe. Hierin excelleerde presentator Rick Nieman. De controversiële stellingen dwongen de lijsttrekkers zich concreet uit te spreken, zonder van het onderwerp af te dwalen. Dit zorgde voor een helder debat en dat werkte prettig voor de kiezer. Dit kwam met name goed naar voren bij het debat over hervorming van de woningmarkt. Toen Pechtold een aanval plaatste op Rutte over zijn leiderschap en Neelie Kroes aanhaalde, kreeg Rick Nieman hem snel weer terug bij het onderwerp.
Door het concept werd alle lijstrekkers een optimale mogelijkheid geboden zich te onderscheiden. Rutte deed dit goed door zowel de kernboodschappen van de VVD te benoemen als de andere partijen aan te vallen. Roemer koos voor korte, krachtige en bij vlagen humoristische bijdragen om de standpunten van de SP duidelijk te maken. Daarmee won hij de sympathie van de kijker en het publiek. Minder sterk waren Pechtold en Balkenende. Het lukte ze niet om thema's te agenderen of het debat naar zich toe te trekken. Wilders, Cohen en Rouvoet waren het zwakste.
